“Ik werkte in een soort ziekenhuis waar gedetineerden en tbs’ers zitten. Daar controleerde ik de kamers en de spullen die bezoekers meebrachten. Ik hield de camerabeelden in de gaten en bij een incident gingen mijn collega en ik erop af.
Ik vond het heel leuk. Als beveiliger en als mens groeide ik. In een compleet andere wereld leerde ik mensen kennen die totaal anders zijn. En dat is precies waarom ik dit werk wil doen.
Af en toe moest ik wel een keer slikken. Wekelijks maakte je echt gekke en soms ook heftige dingen mee. Gelukkig bood de organisatie en school ruimte om daarover te praten, maar je moest echt sterk in je schoenen staan. Soms kom je in een situatie terecht waarin je snel moet beslissen. Dat houdt het spannend.”
