Niels Arts (23) presenteerde zijn afstudeerproject voor de opleiding Ondernemend meubelmaker bij Summa op de Dutch Design Week 2025. Hij ontwikkelde een uniek koffiemeubel dat bewijst dat duurzaamheid en een goed verhaal de kern van modern design vormen.
Niels, kun je ons eerst wat meer over jezelf vertellen?
Ik ben Niels Arts, 23 jaar, en ik woon in Gemert. Naast mijn werk waar we interieurs voor onder andere jachten realiseren, studeer ik Technische Bedrijfskunde. Die combinatie van creativiteit en techniek komt samen in mijn passie voor conceptueel ontwerp.
Je hebt een innovatief meubel gemaakt. Hoe is dat idee ontstaan?
Het idee voor het koffiemeubel kwam voort uit zelfkennis. Tijdens mijn opleiding merkte ik dat mijn kracht niet zozeer in het ambachtelijke handwerk lag, in tegenstelling tot veel medestudenten. Ik vroeg me af: waarin kan ik mij dan onderscheiden? Mijn passie ligt bij het conceptuele, het bedenken van een idee met een diepere laag. Ik wilde een meubel creëren waarbij het verhaal en het ontwerp onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
En dat verhaal vond je in koffie. Wat is het concept precies?
Ik wilde iets maken dat een gevoel van verbinding oproept. Dat vond ik in het simpele ‘bakje koffie doen’, een ritueel dat overal ter wereld mensen samenbrengt. Tijdens mijn stageplek ontdekte ik in hun ‘oosthal’ – een opslag voor restmaterialen – plaatmateriaal dat gemaakt is van koffiedrab. Het is fascinerend: Per meter zijn 54 kopjes koffie verwerkt.
Dat was het startpunt. Het meubel is niet alleen een gebaseerd op saamhorigheid, maar ook een boegbeeld voor duurzaamheid. De koffiedrab is afkomstig uit de horeca en wordt naar mijn weten met met natuurlijke bindmiddelen tot plaatmateriaal geperst.”
Je hebt dus uitsluitend restmaterialen gebruikt?
Het blad is gemaakt van Forresso, een materiaal dat ik ook in de oosthal vond. Het bestaat uit verpulverd hout afkomstig uit Engelse slooppanden, dat met een watergedragen epoxy is verlijmd. Door materialen een tweede leven te geven en het gebruik van nieuwe grondstoffen te vermijden, wordt de impact op het milieu geminimaliseerd. Ik heb er zelfs op gelet zo min mogelijk lijm te gebruiken, zodat het meubel na zijn levensduur weer makkelijk te recyclen is. “Het is meer dan een simpel kastje; het draagt een verhaal van hergebruik en innovatie.”
Hoe reageerden mensen op een meubel met zo’n verhaal?
“De reacties waren heel positief.” Op het eerste gezicht zien mensen een strak en eenvoudig meubel. Maar zodra je het verhaal erachter vertelt – over de koffiedrab, de sloophout, de duurzame gedachte – krijgt het een compleet andere waarde. Dan wordt het meubel tien keer zo gaaf. Ik heb er zelfs prijzen mee gewonnen, en merkte dat mensen echt geïnteresseerd raakten als ze de achtergrond kenden. “Dat bewijst voor mij de kracht van een goed concept.
Duurzaamheid is duidelijk de kern van dit project. Is dat voor jou de toekomst van interieurontwerp?
Duurzaamheid is geen trend meer, het wordt de standaard. Je ziet het overal, en ook in de bedrijfswereld is de verschuiving enorm. Klanten vragen er bovendien steeds vaker om; ze willen weten wat de CO2-voetafdruk is van een product. Als ontwerper word je daardoor bijna gedwongen om hierover na te denken. “Ik vind het persoonlijk een prachtige uitdaging om bij te dragen aan die beweging en te zien welke innovatieve oplossingen er ontstaan.
Waren er ook uitdagingen bij het werken met zulke onconventionele materialen?
Omdat de materialen relatief nieuw zijn, was er weinig bekend over de bewerking ervan. Het koffiedrab-materiaal bleek bijvoorbeeld best krasgevoelig. Daarom heb ik het alleen voor de verticale delen gebruikt. Ik heb veel moeten testen en experimenteren. Zo ontdekte ik dat ik kleine krasjes kon ‘repareren’ door het oppervlak heel voorzichtig met een vlammetje te verwarmen. Het materiaal smult dan een klein beetje, waardoor de kras verdwijnt. Dat proces van ontdekken en problemen oplossen was een van de leukste onderdelen.
Tot slot, als “maker van de toekomst”, welke tip heb je voor studenten die nu aan hun creatieve opleiding beginnen?
‘Ken je kracht en speel die uit.’ Ik wist dat ik niet de beste was met mijn handen, maar wel sterk was in het bedenken van concepten. Door me daarop te focussen, heb ik iets kunnen maken dat uniek is. “Probeer dus niet de beste versie van een ander te zijn, maar ontdek waar jij je in kunt onderscheiden en zet dat talent volledig in.
