Caroline maakt op haar 56e een frisse start: ‘Dit werk past bij me’
Caroline Peeters (56) werkte jarenlang als architect en kunstenaar. Na het geven van keramiekworkshops aan mensen met een verstandelijke beperking wist ze zeker: ik wil de zorg in. Sinds september werkt ze als woonbegeleider bij Lunet en volgt ze bij Summa de opleiding maatschappelijke zorg. “Het is zó leuk om te leren.”
Op landgoed Eckartdal wonen zo’n driehonderd mensen met een verstandelijke beperking. Blikvanger op het terrein is het kasteel, dat onderdak biedt aan mensen met een ernstig verstandelijke beperking. Caroline is hier een van de woonbegeleiders. “We helpen bij hun verzorging, geven hen aandacht en veiligheid en stimuleren wat iemand zelf kan. Ik ben hier begonnen omdat ik me wil verdiepen en ontwikkelen in dit werk. Daarom ook volg ik de opleiding.”
Zinvol bezig zijn
Na haar studie bouwkunde werkte Caroline jarenlang als architect, tot haar werkgever bijna failliet ging en ze werd ontslagen. “Ik was al beeldend kunstenaar en maakte vooral bewaarplaatsen van keramiek: doosjes om dierbare spullen in op te bergen. Na het ontslag ben ik keramieklessen gaan geven. Ook gaf ik workshops, onder andere in de zorg.” Daar genoot ze van. “Je geeft mensen een mooie dag. Ze zijn lekker bezig en ziet hoe trots ze zijn als iets lukt.”
Liefde voor het vak
Bij Lunet gaf ze workshops aan mensen met een verstandelijke beperking. “Fantastisch om te zien hoe_veel mensen kunnen als je ze stap voor stap begeleidt. Hun zelfvertrouwen groeide zichtbaar. Ik kreeg er een warm gevoel van en wist: dit past bij me, hier wil ik meer van in mijn leven.” Ze ging in gesprek met Lunet en startte met werken en leren. “Ik ben gestopt met lesgeven en kunst maken. Ik werk nu drie dagen op Eckartdal en ga een dag in de week naar Summa.”
Leren op elke leeftijd
Caroline heeft het naar haar zin bij Lunet en Summa. Ze is de oudste in de klas. “De jongste is 25. We hebben allemaal veel levens- en werkervaring. Daardoor leren we ook veel van elkaar. Ik moest wel even slikken om te ontdekken dat ik qua leeftijd in de een-na-laatste levensfase zit. Daar horen dingen bij als berusten en rustig afbouwen, maar daar herken ik me totaal niet in. Ik ben nieuwsgierig en leer graag. Leren is niet gebonden aan leeftijd en iedereen kan zich omscholen. Zeker ook in de zorg, waar veel vraag is naar mensen. Ik werk zeker tot mijn tachtigste!”