Jorrit Brom studeerde af als interieurbouwer bij Summa. Voor zijn eindexamenproject zocht hij de ultieme uitdaging: een technisch complexe tafel die zich vanuit een compacte vorm ontvouwt tot een unieke stervorm. Een meubel dat zijn vakmanschap en, bovenal, zijn enorme doorzettingsvermogen bewijst. Jorrit presenteerde zijn tafel op de Dutch Design Week 2025.
Jorrits carrièrepad was niet direct duidelijk. “Mijn moeder werkte in de metaal, en ik heb lang getwijfeld of ik die kant op wilde,” vertelt hij. De vonk sloeg over tijdens een open dag bij een interieurbouwbedrijf. “Toen dacht ik: ja, dit is wat ik wil. Vanaf dat moment was de keuze gemaakt.”
Zijn opleiding aan het Summa was een schot in de roos. Jorrit koos bewust voor het hoogste niveau. “Ik houd erg van de praktijk, maar ik dacht: als ik niveau vier aankan, waarom niet? Het is me niet tegengevallen en die vier jaar waren zo voorbij.”
Inmiddels werkt hij al ruim een jaar met veel plezier in de interieurbouw. “Ik werk bij een mooi bedrijf met veel afwisselend werk. Het mooiste is dat ik het hele proces meemaak: van het maken in de werkplaats tot het plaatsen bij de klant. Om dan te zien wat je met je handen hebt gecreëerd, dat is geweldig.”
Voor zijn eindexamen wilde Jorrit zichzelf echt uitdagen. Een aanvankelijk plan voor een bijkeukenkast werd van tafel geveegd omdat het niet complex genoeg was. De inspiratie kwam onverwacht. “Mijn vader vertelde over een oom die een kleine tafel had die je helemaal kon uitklappen. Dat idee ben ik gaan uitwerken tot dit stervormige ontwerp.”
Het proces om de complexe, stervormige constructie werkend te krijgen, was een ware proef van geduld. “Het was vooral veel proberen en kijken of werkte wat ik in gedachten had,” legt Jorrit uit. “Sommige onderdelen heb ik wel twintig keer opnieuw gemonteerd. Steeds proberen, en als het niet werkte, weer loshalen. Een paar millimeter naar links of rechts kon al het verschil maken. Mijn stagebegeleider zei op een gegeven moment: ‘Ik snap niet dat jij nog zoveel geduld hebt om dit te maken.’ Er waren momenten dat ik er echt even rustig voor moest gaan zitten om een oplossing te bedenken.”
De lessen die Jorrit uit dit project trok, past hij dagelijks toe in zijn werk. “Ik heb geleerd om rust te bewaren. Er is altijd een manier om iets werkend te krijgen, ook al is het niet de manier die je oorspronkelijk in gedachten had. Die rust om te puzzelen tot het werkt, heb ik echt meegenomen.”
Dit probleemoplossende vermogen komt goed van pas, want ook in zijn huidige baan is geen project hetzelfde. “Soms maken we meubels die je echt nooit ziet. Er komt regelmatig een project voorbij waar je met twee man voor moet gaan zitten om te bedenken hoe je het gaat aanpakken. Dat denkwerk vind ik juist heel leuk.”
Jorrit ziet de toekomst van zijn vak met vertrouwen tegemoet. “Ik geloof niet dat wat wij doen ooit volledig overgenomen kan worden door AI. Alles wat wij maken is uniek en op maat. Door nieuwe innovaties blijft het werk afwisselend en spannend.”
Zijn advies aan toekomstige studenten is dan ook helder: “Daag jezelf uit. Kies voor je eindexamen niet de makkelijke weg, maar neem het risico om iets speciaals te maken. Je wilt toch iets neerzetten waar je altijd met trots aan terugdenkt.” Met die instelling bewijst Jorrit dat hij niet alleen een vakman is, maar een echte maker van de toekomst.
